Prachtig wat Wim en Annie doen, zo zie je maar dat er binnen de eigen familie soms een hele mooie en goede oplossing is voor problemen. Ik denk dat dit soort oplossingen altijd beter zijn dan dat kinderen naar pleeggezinnen of tehuizen moeten, maar het moet wel kunnen en de mensen moeten er de kracht voor hebben. Ik vind het heel dapper van Wim en Annie zoals ze het doen en volhouden en tegen de werkelijkheid aankijken. Hulde! In mijn familie gebeurt dit ook. De zus van mijn in 1997 overleden man kwam in 2007 plotseling te overljden met achterlating van haar enige zoon van toen 14. Hij wordt nog steeds naar volle tevredenheid van alle partijen opgevangen door zijn oom en tante (broer en zus) en hun partners. Ze hebben een soort co-ouderschap gevonden waarbij de ene helft van de week mijn neefje in zijn ouderlijk huis woont met zijn ooms en de andere helft van de week doorbrengt bij zijn andere tante en oom. Het zou een wandeling met de ooms waard zijn!

Hallo, Het is mooi, om voor je kleinkind(eren) te mogen zorgen Ik heb ook een verhaal.Ik zorg al meer dan 12 jaar voor mijn kleinzoon. Mijn klenzoon word in juni 13 jaar. Hij was een half jaar dat hij bij mij kwam. Ben een alleenstaande opa van 58 jaar en sinds december 1999 hartpatient. Ook heb ik in 2001 een broekoperatie ondergaan en kan maar 25 a 30 meter lopen. Ik ben in het bezit van een scootmobiel. Heb een wwb uitkering. Maar ik voel me heel rijk.

Met heel veel interesse hebben wij deze aflevering bekeken. Ook wij zitten in een vergelijkbare situatie als Wim en Annie. Zij hebben model gestaan voor al die andere oma's en opa's die hetzelfde doen en hebben het goed kunnen verwoorden. Wij zorgen al ruim drie jaar voor onze twee kleinkinderen van nu 4 en 5 jaar. Ze zijn bij ons gekomen in de luierperiode dat was best zwaar. Ook wij redden het en zijn nog iets ouder dan Wim en Annie. In het weekend zijn ze bij onze zoon maar door de weeks zorgen wij voor de kleine mannetjes. Je krijgt met allerlei instanties te maken zoals Jeugdzorg, OTS, gezinsvoogd en dat is niet altijd makkelijk. Vaak werden we ook tegengewerkt dat kostte zoveel energie dat we er soms wel eens aan dachten om het bijltje erbij neer te gooien. Je ziet dan die kleine mannetjes die je nodig hebben en dat gaf dan de kracht om toch weer verder te gaan. Met moeder is een omgangsregeling van 1x per maand. Zij komt dan bij ons thuis. Door haar psychische gesteldheid kon zij niet voor de kinderen zorgen. Wij hopen dat er een moment komt dat ze weer volledig bij vader kunnen wonen maar zolang dat niet zo is, zijn wij de basis voor de jongens en daar doen we alles voor.

Ik heb heel veel bewondering voor Wim en Annie. Voor mij was het goed om te zien. Onze zoon wil eigenlijk stoppen met zijn opleiding terwijl hij nog maar een klein stukje moet doen maar hij kan het geestelijk niet aan op dit niveau. We moeten komen praten op school deze week en ik maak me erg veel zorgen. Maar nadat ik de problemen hoorde die zij met hun zoon meemaakten heb ik niets te klagen en daar ben ik dankbaar voor,ook naar God toe. Veel succes met de opvoeding van Channa. Het is een prachtkind en dat allemaal dankzij jullie maar ook door haar ouders. En die wens ik ook veel sterkte en kracht in hun verdere leven.

Hallo Hella, Toevallig zag ik vanmorgen de uitzending en het kwam me allemaal bekend voor. Ik zorg nu al ruim 4 jaar voor mijn pleeg/kleindochter Shanti die nu inmiddels 10 jaar is. Mijn dochter heeft zo'n beetje hetzelfde meegemaakt als Marcel. Alleen heb ik de hoop verloren dat het met haar nog eens goed komt. Hoe de pijn aanvoelt waar Annie het over had weet ik maar al te goed. Op het zit ik in de ziektewet omdat helaas mijn zoon sinds kort ook in een neerwaartse spiraal zit waar drugs een rol speelt. Al hou ik veel van mijn kinderen nu is Shanti voor mij het belangrijkst. Shanti heeft een hele rugtas vol problemen en voor haar doe ik alles. Mijn kinderen hebben gekozen voor een moeilijk leven, maar Shanti niet. Groetjes en ook aan de pleegouders van Channa. Hulde voor Marcel overigens

Mooie aflevering! Bijzonder om het verhaal achter Channa zo te horen, ik ken Channa (en dus Annie en Wim)een beetje en ze heeft het volgens mij enorm getroffen om door zulke lieve grootouders opgevoed te worden... Succes verder en geniet van elkaar en van Channa!

lieve Hella, Je hebt een geweldig programma,je doet het super !!! Ik raak er wel geëmotioneerd door moet ik eerlijk bekennen. kus, Astrid Smit

Ik vind het meesterlijk dat Wim En Annie Channa hebben opgevangen,ik zou het zeker ook doen, je laat je kleinkind niet in de steek, NEVER. Ik gun ze alle liefde van de wereld, het zijn geweldige grootouders. Ook ik ben nu ook van ze gaan houden !!! Dikke kus, Astrid Smit.

Aller eerst hella bedankt voor elke week weer een mooie wandeling met bijzondere en ontroerende verhalen. Hallo wim en Annie Jullie zijn super om met zoveel liefde de verzorging van de kleine meid op jullie te nemen.Zeker als je eigenlijk vrij bent om te gaan en staan waar je wilt en kunt.Jullie hebben toch veel moet inleveren maar als ik naar jullie kijk met hoeveel liefde en overgave dit gaat kan ik alleen maar zeggen geweldig, mooi om te zien.Hoop dat Channa ooit weer bij haar vader kan gaan wonen en jullie echt als opa en oma kunnen genieten zonder alle opvoed taken.Maar voor nu heel veel succes met alles wat op jullie pad komt en vooral genieten van wat er allemaal nog komen gaat groetjes Linda

Wat een mooie uitzending! Als ik thuis ben, kijk ik altijd, want Hella raakt de betreffende mensen in hun hart, maar mij ook, met haar gasten. Wat een knappe oma en oma, die de zorg voor Channa op zich nemen en het heel goed doen, in mijn ogen. En gelukkig ook in de ogen van hun zoon Marcel. Wat fijn, dat Marcel er nu zo goed uitziet en het goed doet, voor zichzelf, èn voor zijn dochter. Knap van hem ook, om te kunnen zien, dat hij en zijn (ex-)vriendin hun dochter niet kunnen opvoeden en het uit handen kunnen geven, aan zulke capabele pleeg- en grootouders. Succes grootouders en (pleeg-)ouders, bij de verdere opvoeding van Channe! Goed dat jullie op jezelf vertrouwen om het aan te kunnen. Dat is het grootste deel; daarvoor wordt je dan ook beloond door 'iemand boven', zoals Annie zei en krijg je de kracht en energie om het aan te kunnen. Knap ook, dat Annie er nog bij werkt, dan raak je minder snel opgebrand door de opvoedig alleen, denk ik. Veel succes met je programma Hella, je doet het geweldig!